Vanmiddag zat ik in 't allerlaatste college van jaar 1. Een jaar dat omvloog en vele malen de bevestiging gaf dat ik toch echt op 't juiste plekje zit. Op de opleiding journalistiek, maar ook op de CHE. Ik heb veel toffe dingen meegemaakt en zie uit naar de komende drie jaar. Voor nu nog wat verslagen inleveren en toetsen maken. Op naar de zomervakantie.

Gisteravond zat ik heel hard te studeren *kuchkuch* voor de toets van vrijdag. Tuut-tuut-tuut. Brandalarm. Nou is dat brandalarm in de afgelopen maanden regelmatig afgegaan. Als ik meer dan 3 kaarsjes aan heb, ze uitblaas en vervolgens mijn deur open doe, begint het ding op de gang te tuten. Laat je iets een beetje aanbranden in de keuken is het ook feest.

Het was half elf. In de keuken is dan meestal niemand meer bezig. Dus ik dacht aan kaarsjes. Toch maar even kijken. Beneden rook ik gelijk dat het iets serieuzers was dan slechts kaarsjes. Al het licht was uit en in de keuken zag ik het schijnsel van de looplamp van huisgenoot C. De keuken stond blauw van de rook, maar gelukkig was de buitendeur al open. Ineens ontdekten C en B vlammen onder de trommel van de wasmachine!

Als de wiedeweerga werd de droger van de wasmachine afgevist en in de keuken gezet. Nou staat bovenop die droger een lifetime voorraad wasmiddel met zeker 3 flacons per huisgenoot. Een van de gevallen flacons barstte open: vloeibare zeep over de keuken vloer dus lekker glad! Ondertussen vulde ik de afwasteil met water toen mijn oog op de brandblusser viel. Oh ja, die hebben we ook nog. Dank u wel, Brandweer Ede.

B ging met de brandblusser de wasmachine te lijf. Douche onder het schuim, maar hé, de brand was uit. Toen kwam het grote probleem: hoe krijg je een wasmachine gevuld met was en heel veel water fatsoenlijk de douche uit, in het donker omdat de stroom er nog steeds vanaf was. De machine was spekglad en hartstikke zwaar, maar het is gelukt. Het deurtje van een wasmachine blijkt alleen niet waterdicht als de machine voorover geleund staat. Flinke golf water over de vloer met... vloeibare zeep... Glibberend werd de machine naar buiten gehesen.

Op onze achterstraat staat inmiddels een derde wasmachine te wachten tot 'ie naar het grofvuil gaat. En wij mogen weer op zoek naar een nieuwe...

Grappig eigenlijk. Ik kijk graag televisieseries met hightech computersnufjes en hippe tooltjes om de bad-guy te vangen. Hoe kun je nou ooit een misdaad oplossen zonder een gigantisch touchscreen met live beelden van verkeerscamera's die je met een veeg over het scherm haarscherp kunt laten inzoomen?

Maar als ik een boek lees kom ik liever geen computer tegen. Boeken horen computerloos te zijn. Toch?

Maar waarom? Vanwaar die gekke twist in mijn hoofd? Wat maakt dat ik zo'n touchscreen wil zien en het gebruik er van in een boek onrealistisch vind?

Een leuk projectje op het web: OneMillionGiraffes. Doel is om voor 2011 een miljoen zelfgemaakte giraffes te verzamelen. 1.000.000 giraffes ja. Getekend, geknutseld of van Lego, het maakt niet uit. Zolang ze maar met het handje gemaakt zijn. Een doeltreffende site met inmiddels ruim 600.000 giraffes, die je uiteraard allemaal kunt bekijken. Dagelijks verschijnt er op de blog een 'Giraffe of the day', ook erg leuk om te bekijken. Op een wereldkaartje kun je zien waar de giraffes vandaan komen en natuurlijk is er ook een pagina statistiekjes. Wie doet er mee en gaat gezellig tijdens saaie colleges giraffes tekenen in plaats van de standaard droedels? :)

Al maanden was ik op zoek naar De Ideale Tas. Vriendlief vond 'm en gaf De Tas als verjaardagscadeautje dit jaar. Helaas blijkt De Ideale Tas na een maandje toch niet zo heel ideaal. De naden van een hengels beginnen los te laten en het zal een kwestie van tijd zijn voor het schouderhengsel niet meer te gebruiken is. Niet netjes, maar goed, dat ruilen ze toch nog wel?

We zijn weer bijna een weekje verder. Elke dag bloggen lukt niet, elke dag bijbellezen gaat tot nu toe wel goed. Vele mooie stukken uit de psalmen, en da's nou net het bijbelboek waar ik zo van houd.

Eén tip: ga níet naar de huishoudbeurs als je aan het vasten bent. Of sla het culinairplein over. C. en ik hebben ons prima vermaakt, maar na het eerste hapje proeven was het einde zoek. Lekkere chocolaatjes, Maggi-wokgerechten.. Walhalla! Volgend jaar vóór het begin van de veertigdagentijd gaan dus. 

Verder valt het me eigenlijk best heel erg mee. Ik mis het hapje vlees niet echt, misschien komt dat nog. Op naar week twee.

Vandaag is het aswoensdag. Vandaag begint de veertigdagentijd, een periode van vasten en bezinnen. Ook dit jaar heb ik me weer voorgenomen om geen vlees te eten, niet te snoepen en geen alcohol te nuttigen. Om stil te staan bij onze rijkdom. Om door mezelf iets te onthouden er dankbaarder voor te worden. Om me bewuster te worden van wat God mij allemaal geeft. Dat hij persoonlijk iets met mij wil. Want geestelijk is het geen zomer.

Langzaam word ik wakker. Terwijl ik me weer lekker wil omdraaien merk ik dat mijn telefoon de boosdoener is. Slaperig neem ik op. Het is klasgenoot M. met de melding dat de tutor ziek is en het tutoruur niet doorgaat. Mijn hersenen zijn spontaan wakker genoeg om te bedenken dat ik daardoor alleen het 1e, 2e, 7e en 8e college heb. Terwijl ik het gesprek beëindig zie ik dat het eerste college over 10 minuten begint. Verslapen.  Ik woon dicht bij school, maar niet zó dichtbij. Achter in mijn hoofd fluistert een stemmetje dat ik toch al niet al te best ben in economie. Het stemmetje verliest het van mijn warme bed.

Langzaam word ik wakker. De bel gaat. Lui als ik ben wil ik mij weer lekker omdraaien, tot ik het woord 'radiator' opvang uit het gesprekje bij de voordeur. Binnen een seconde sta ik naast mijn bed en begin als een malle de verdwaalde kledingstukken op te ruimen die ik gisteravond her en der een plaatsje gaf in mijn kamer. Die man aan de voordeur is de loodgieter die mijn verwarmingsprobleem komt oplossen. Terwijl er op mijn kamerdeur geklopt wordt, roep ik dat ik uit bed kom.