Eerste flashmob van NL
Ik heb meegedaan aan de flashmob in Amsterdam eerder deze avond. Een flashmob is om een bepaalde tijd op eens met een heleboel naar een plek te komen, daar iets te doen dat niet normaal is en dan opeens weer te verdwijnen in de menigte. De Amsterdamse flashmob had te maken met paparazzi. Op de trappen van de Appie Happie (AH) werden paperazzi hagen gevormd en het winkelend publiek uitgebreid gefotografeerd en toe gejuicht, als of ze beroemd heden waren. Hun reacties zijn leuk om te zien, de een buigt en lacht, de ander weet niet wat hem/haar overkomt en probeert zo snel mogelijk weg te zijn...
de 'paperazzi hagen'
het ophalen van flyers met de geheime locatie van de flashmob
er waren ook een heel aantal carema's van de pers
Foto's: Kole's Queeste
Van Kole's Queeste:
Een grote schare mensen kwam opdagen voor de eerste Nederlandse Flashmob: ik schat zeker meer dan honderd. We kregen de instructies op het Spui, waarna we op ons gemakkie naar de Albert Heijn kuierden. Klokslag 19:17 stormde iedereen naar voren, vormde paparazzi-hagen bij elke uitgang en begon uitgelaten te roepen en te fotograferen. Om 19:21 was opeens iedereen weer weg. Totale verwarring. Grote onzin. Maar wat leuk!
Van Het NOS journaal :
Tweehonderd mensen wijzen tegelijk naar een blikje cola in een grootwarenhuis. Tientallen springen urenlang op en neer in het park. Het zijn zinloze en absurde taferelen, maar wel dé rage van dit moment: de zogeheten flash mobs. Ze hebben als enige doel mensen te verbazen.
Het begint allemaal als een tafereel uit een Bond-film: deelnemers die zich hebben ingeschreven op een 'mob-site' ontvangen een mysterieus e-mailtje met een aantal instructies. "Donderdag. Plaats X. Neem een muts mee. Reageer op geen enkele reactie van omstanders." Vervolgens is het wachten op verdere instructies. De boodschap is verzonden vanaf een algemeen adres, zonder persoons- of contactgegevens.
Liefdestapijt
Het fenomeen stak voor het eerst de kop op in - hoe kan het ook anders - de Verenigde Staten. Een inwoner van New York stuurde in juni zijn vrienden een mailtje met een vreemde opdracht, en zij stuurden die weer door. De eerste flash mob was een feit.
Een paar honderd enthousiastelingen vroegen in het warenhuis Macy's om een 'liefdestapijt'. De meute riep op een verrassend ordelijke manier voor- en nadelen van het ding en besprak de prijs. Na tien minuten steeg een overweldigend 'nee'-gejoel uit de massa, die vervolgens razendsnel uiteen ging. Want dat is ook de essentie van de flash mobs: nadat de opdracht is uitgevoerd, verdwijnen alle deelnemers snel weer in de massa.
Europa
De gekke taferelen waaiden al snel over naar Europa. In alle grote steden ter wereld worden de mobs georganiseerd. Na Rome, Berlijn, Wenen en Londen heeft ook Amsterdam de eerste georganiseerde zinloze missies achter de rug.
Een honderdtal mensen bestookte vanavond een Albert Heijn-filiaal in Amsterdam. Nietsvermoedende mensen die de winkel verlieten werden gefotografeerd en toegejuicht door de menigte die zich voor de supermarkt had verzameld. De meeste bezoekers reageerden gelaten op het geflits.
Voor de organisatoren, de moberators, zijn de flash mobs steeds onvoorspelbaar. Soms komen honderden op een uitnodiging af, soms helemaal niemand. Helemaal leuk wordt het volgens de organisatoren wanneer alleen de pers op hun evenement afkomt. "Dan interviewen de verslaggevers elkaar, zoals het hoort", aldus een moberator.
Ik vond het erg leuk... ben er vast een volgende keer weer bij...
(meer foto's op Kole's Queeste)