Daar ben ik dan weer. Het was ontzettend gezellig met Lianne. Maandag middag hebben we folders gelopen en video’s gehaald bij de videotheek. Die video’s hebben we ‘s middags en ’s avonds gekeken. Als eerste “Raise Your Voice” van Hillary Duff (en anderen ;)). Een echte meiden film, en ontzettend mooi. Misschien dat het acteren niet altijd je van het is, maar t verhaal is mooi. Na het eten hebben we “Shall We Dance” met Jennifer Lopez en Richard Gere. Mensenlief, wat kunnen die dansen!

Dinsdags moesten we heel vroeg opstaan, immers om 9 uur (schrikbarend vroeg!) moesten we in de kerk aan de andere kant van wereldstad Culemborg zijn. Oké, het is een kwartiertje fietsen. Maar ook dan is 8 uur nog veel te vroeg! Helaas kon ik niet bewijzen dat het te vroeg was. Toen ik na 10 minuten ongeveer wakker was kwam ik m’n overheerlijk warme bed uit en deed een duik in mijn logeertas. Vervolgens besloot ik de kleren van de dag er voor aan te trekken (stomme ik was mijn jas vergeten dus kleedde ik me extra warm…) en gingen we naar beneden. Na het ontbijt kwamen voor een geweldige opgave te staan. Hoe krijg je ooit 1 semi-akoestische gitaar (op de rug te dragen), 1 elektrische gitaar (enkel in de hand te dragen), 1 versterker, 2 gitaarstandaards en 1 heerlijk stevige maar grote, onhandig vervoerbare muziekstandaard mee op 2 fietsen, als er óók een tas mee moet met bladmuziek, iets te drinken en last but not least: de dwarsfluit van Lianne. Met de auto was geen mogelijkheid. Dus… Versterker in krantentas rechts. Gitaar- en muziekstandaards in krantentas rechts. Semi-akoestische gitaar op mijn rug terwijl ik met de krantenfiets fietste. Lianne, op haar eigen fiets droeg in haar hand de elektrische gitaar en op haar rug de tas met bladmuziek, fluit en andere dingen die mee moesten. Voorzichtig, maar toch snel, fietsten we naar de kerk. (benieuwd of ik het overleef als ik dit post… Geloof me; alles doet het nog en geen deukje of krasje is ergens opgekomen) Met ’n omweg, want Wilma (fluitiste nummer 2) werd van t station gehaald samen met haar zusje Lisa, kwamen we aan in “De Open Hof”.Het gitaar spelen ging echt rampzalig en ik heb de versterker maar uit gelaten . Niet dat dat veel uitmaakte; met of zonder versterker; te horen was ik niet. Het was wel heel gezellig en ik speelde dapper mee.

Om 12 uur was alles afgelopen en gingen Lianne en ik weer naar huis toe nadat we met Wilma en Lisa waren meegegaan naar ’t station. De versterker en dergelijke bleven in de kerk; gitaren en fluit gingen wel mee naar huis. We hebben ’s avonds huiswerk gemaakt en daarna met z’n 3en (Ruben, Lianne en ik) het fantastische spel “Kolonisten van Catan” gespeeld. Eerlijk is eerlijk; ik heb op ’t nippertje verloren. Ruben ging er met de grootste riddermacht én de langste handelsroute vandoor. Daar kon ik niet meer tegenop boksen toen mijn steden opwaren. Het was in elk geval mega gezellig! Daarna meekeken met Martijn die PSV – OLY keek (PSV tegen Lyon dus). Reeds tijdens ons potje “Kolonisten” vlogen we richting de tv na uitroepen over een waterval uit de neus van ’n voetballer uit Lyon. Diegenen die de wedstrijd gezien hebben snappen wel waar ik het over heb. De laatste 30 minuten van de wedstrijd hadden mij volledige aandacht. Het doelpunt van Lyon, de rode kaart voor een voetballer van OLY, de knal die Cocu tegen z’n kop kreeg en uiteraard de trap-tegen-de-paal van Koné in de 89ste minuut. Jaja, mensen, dit is een andere kant van mij. Voetbal. Ik heb ’t nooit zo op ’t betaalde voetbal, enkel wanneer Nederland speelt zal ik de volledige 90 minuten plus reservetijd kijken. Maar deze wedstrijd was wel leuk voor ’n keertje.

Goed, terug naar het Vakantie Bijbel Feest, want daarvoor was ik immers bij Lianne. Op woensdag geprobeerd heel relaxed op te staan, maar dat mislukte uiteraard. Snel m’n haren gewassen, melk achterover geslokt, spullen bij elkaar gezocht en weg waren we. ’t Spelen ging woensdagmorgen lekker. :# Versterker aan, volume op hard en spelen maar. Helaas was ik niet te horen, hoorde ik later. Grumble. De ochtend zelf was erg leuk. Leuk, maar lang toneelstuk en een dito werkje. Met 3 volwassen op 6 kids waren wij ’t enige groepje dat de verwerking op tijd af had. Met lijmerige vingers vloog ik 5 minuten voor ’t begin weer naar mijn gitaar. De rest van de ochtend was wel oké, gelukkig. ’s Middags ging Lianne naar muziekles en heb ik wat gelezen. Daarna de kranten rondgebracht (ik heb me nuttig gemaakt hoor). Na het eten weer huiswerk gemaakt en daarna naar de kerk voor de afsluitende viering (of hoe ze ’t daar ook noemen). Dat was ook wel leuk, en ook heel mooi. 2 vrouwen uit Suriname gaven een getuigenis over hoe ze bekeerd zijn tot het christendom. Helaas was dit voor de kinderen te moeilijk en te lang, maar ze hebben zich keurig gedragen vind ik. Probeer zo’n 50 kids maar eens een half uur te laten luisteren naar een verhaal dat eigenlijk te moeilijk voor ze is. Het liedje “spring eens in de lucht, zo hoog als je kan” maakte echter een hoop goed. Na de viering geholpen met opruimen en daarna naar huis.

Donderdag morgen konden we eindelijk uitslapen. :Z Helaas was mijn biologische klok al gewend aan het vroege tijdstip en ik werd om half 8 wakker. Toen ik me oprichtte om op de wekker te kijken scheen er een fel ochtendzonnetje in mijn ogen die me klaarwakker maakte. Het warme bed maakte dat ik het tot half 10 uithield. Na douchen en ontbijten gingen Lianne en ik de laatste inkopen doen voor het feestje dat die middag gepland stond. Feestje is een groot woord, gezellige middag komt meer in de buurt. Rond 1 uur iedereen van de trein geplukt. Kelsey, Wilma, Corina, Ruben, Janneke, Tineke, Maaike en Jeroen… Dat ging gezellig worden! In de videotheek 3 films uitgezocht. Thuis als eerste “The Parcifier” in de dvd speler gestopt (das nog ’n heel verhaal apart, die dvdspeler, maar dat zal ik jullie besparen). Met z’n allen hebben we ons voor de tv genesteld. Eerder die morgen waren er vele kussens en ’n matras van de trap afgevlogen dus zitplaatsen genoeg! Om ’n uur of 3 kwam Tabitha ook nog en was ’t feest compleet. Na “The Pacifier” was “The Weddingplanner” aan de beurt. Ondertussen werd er *wat * chips, chocola, nootjes en drinken geconsumeerd. * grijns* Na “the Weddingplanner” ging “How to lose a guy in 10 days” (overduidelijk een meerderheid aan meiden aanwezig) in de dvdspeler en gingen Lianne en ik het eten voorbereiden terwijl de rest film keek. Na een lekkere maaltijd bestaande uit broodjes hamburger of frikadel of salade gingen we door met de film. Tineke en Wilma waren al eerder weg gegaan en rond half 8 ging ook Tabitha weer naar huis. Om 9 uur werd Corina opgehaald en stond ook mijn vader voor de deur. Jeroen en Kelsey werden op Utrecht Centraal afgezet en Maaike werd naar huis gebracht.

Vrijdags heb ik lekker nutteloos niks gedaan. Mail bijgelezen, een log-overzicht in mekaar geknutseld (knippen en plakken :#) en vooral nutteloos bezig geweest. Vandaag, zaterdag, hebben mamma en ik ons uitgesloofd in de keuken. 2 trommeltjes kokosmakronen, een grote doos chocorotsjes, pinda- en walnootrotsjes en een flinke rol waar choconoot van gemaakt gaat worden is het resultaat. Ilia is maandag jarig, en we hebben lekkers zat in huis nu. Volgend weekend gaat hij waarschijnlijk zijn verjaardag vieren, dus ik zoek voor dan nog een vluchtadresje *grijns*.

Voor nu zijn mijn belangrijkste bezigheden het opruimen van mijn kamer en het verhelpen van mijn lekke band. De vorige keer dat ik m’n band plakte was de fiets 3 dagen later gestolen. Ik hoop dat het deze keer niet zo gaat. ;) Vanavond naar de jeugd toe, lekker oefenen voor de jeugddienst. Morgen gewoon kerk en 's avonds Reloaded. 't Word een speciaal event; Reloaded bestaat namelijk 2 jaar. Be there!

Liefs,