Zuchtend schrijf ik het door mij gekozen onderwerp op mijn kladpapier. Het 5e uur is net begonnen en tezamen met mijn klasgenoten zit ik in 212, gebogen over een stapel papier en de opdracht, om een essay voor Engels te schrijven. Tot in den treure hebben we behandeld hoe een 5-alinea essay er uit zou moeten zien en nou staat ’t verdorie ook op ’t opdrachtenblad. Rondom de zin maak ik een web met argumenten die omhoog komen borrelen. Als je een boek leest dat je niet interesseert vergeet je ’t zo weer en is de tijd die het koste om het boek te lezen nutteloos geweest. Echt veel zinnings komt er niet uit mijn pen gerold dit keer. Het papier dat je voor het boekverslag gebruikt is zinloos, want niemand neemt het echt serieus. Da’s dus ook nog eens geldverspilling! Toch moet ik binnen 90 minuten een essay van maximaal 300 woorden neergeschreven hebben. Ik begin met mijn inleiding. Het literatuurverslag, de nachtmerrie voor elke scholier. Terwijl je druk bezig bent met toetsen, je “normale” huiswerk en grote opdrachten moet je ook nog eens boeken lezen, een verslag schrijven én deze inleveren zodat de docent iets te lezen heeft als deze zich verveeld. Maar ik geloof dat literatuur iets heel anders is en dat het zelfs meer dan tijdverspilling is!

Ten eerste: Waarom lezen we überhaupt literatuur? Omdat we er intelligenter van worden? Slimmer? Een beter persoon? Niets van dit! Wij moeten literatuur lezen omdat het moet van de docent. Niet omdat zij ons iets willen léren, maar omdat de Overheid dat besloten heeft. Maar de Overheid is juist bezig alle docenten en leerlingen overwerkt te krijgen. Het is een groot complot tegen de Volgende Generatie om ons te vernietigen!

In dit weerzinwekkende Complot Tegen De Volgende Generatie om ons te vernietigen word literatuur gebruikt. Omdat wij saaie literatuur moeten lezen stoppen onze hersenen met actief zijn. Daardoor komen ze vastgeplakt te zitten en vergaan ze in onze schedel. In plaats van dat we slimmer worden, worden we hersenloze marionetten van de Overheid.

Even tussendoor. Na de inleiding (alinea 1) was ik behoorlijk wanhopig. Ik kalkte de eerste zinnen van mijn tweede alinea neer en liet mijn fantasie de vrije loop. Het werd als maar gekker en wilder en ik zat te gniffelen boven mijn woordenboek. Woord na woord vloeide uit mijn pen en ’t ging gewoon lekker. Ik moest alweer afronden naar het 3e argument en de conclusie, hopend dat ik niet over het quotum voor de woorden was gegaan.

Terwijl wij langzamerhand hersenloze marionetten van de Overheid worden wil deze nog meer vernietigen. Alle boeken zijn gedrukt op papier. De aantekeningen die we tijdens het lezen maken voor in ons verslag schrijven we op papier. Het literatuurverslag printen we uit op, jawel papier! Het is een grote papier verspilling! En papierverspilling staat gelijk aan het vernietigen van bos. Het vernietigen van bos staat gelijk aan het vernietigen van de natuur. Het vernietigen van het milieu staat gelijk aan het vernietigen van de mensheid (tsja, zonder natuur kunnen wij immers niet leven he...)

Dus dit is waarom ik geloof dat literatuur tijdsverspilling is, en zelfs meer dan dat. We zouden onze tijd moeten gebruiken om de Overheid te stoppen, anders zijn we gedoemd om hersenloze marionetten te worden in een wereld die niet eens kan bestaan.

Stop de Overheid, stop met het bestuderen van literatuur!

Oké, mijn essay was af. Woorden tellen, veel woorden wegstrepen en in ’t net schrijven, met hier en daar een verbetering (aandikking) van de tekst. Met een enorme grijns leverde ik zo’n 5 minuten voor de eindbel mijn verhaal in.

Beneden in de hal hoorde ik van Jeroen dat het verhaal dat we op onze essays schreven wel ergens op moest slaan. Auch.... Ook was ik gewoon vergeten op alle andere eisen voor de essay te letten (synoniemen en dergelijke), zo vol vuur zat ik mijn verhaal neer te pennen. Nou ja, ik hoop dat ze het verhaal snapt en de lol er van in ziet. ’t Is gewoon een grote complottheorie geworden (en in het Engels klinkt ie een stuk leuker!).

3 toetsen gehad, nog 5 te gaan.