Een groot deel van het afgelopen jaar hebben we uitgekeken naar gisteren. Reeds voor de kerst hadden we 10 provincies van ons land bezocht met Switch. Begin 2009 kwam daar de elfde provincie, Zeeland, bij. Maar Limburg, de twaalfde, bleef ver weg. Naar mate het lijstje optredens dat nog moest komen korter werd groeide de wens bij team Red om de twaalf provinciën te voltooien. Gister was het eindelijk zo ver, we gingen naar Echt!

Na een lange rit kwamen we in Echt aan. Nou hebben we de luxe van een navigatiesysteem, maar deze kan niet geupdate worden. Nieuwbouwscholen zijn dus vaak even lastig om te vinden, maar daarvoor hebben we een papieren routebeschrijving. Alleen, vandag hadden we die niet. En in Echt bleek de doorgaande weg opgebroken. Al met al kwamen we een uur te laat op de school. Snel opbouwen en het geluidsniveau testen, want we bleken zo ongeveer naast de examenzaal te zitten. Altijd fijn. Verder gebeurde er gelukkig niets noemenswaardig. Na afloop van de tweede voorstelling samen met M en A opgeruimd en we konden nog voor 4 uur naar huis. Op de navigatie de dichtsbijzijnde AH opgezocht voor een doos ijsjes (het was immers erg warm) en begonnen aan de lange rit naar huis. Verwachtte aankomsttijd in Driebergen: 18.00. Helemaal perfect, want we gingen na afloop met elkaar als team uit eten bij het pannenkoekenrestaurant in Doorn. 

Nog geen 500 meter na de winkel meldde bestuurde G dat hij niet meer kon schakelen. Bus op een parkeerhaven gezet en vervolgens ben ik aan het bellen geslagen. Leasemaatschappij, Switchkantoor, Beheer, ik heb ze allemaal aan de lijn gehad. Eerst maar eens wachten op de hulpdienst, kon maximaal een uur duren. Met driekwartier stond een man van de plaatstelijke garage met sleepwagen bij ons. Hartstikke fijn natuurlijk, maar wij stonden nog altijd met 7 man en een hele hoop apparatuur die dit weekend nodig is in Midden-Limburg. De kabel van de versnellingsbak bleek gebroken, maar waarom ze het een kabel noemen snap ik ook niet aangezien het een staaf van een halve centimeter dik is. 

Aangezien deze schade niet direct te repareren valt moest de bus van de leasemaatschappij naar de dichtsbijzijnde garage. Oh joy. Vervangend vervoer kon nog uren duren en vervangend vervoer voor iedereen en alle spullen nóg langer. Na heel wat telefoontjes was de oplossing gevonden; collega M gaat morgen op z'n vrije dag heen en weer naar Limburg om de dan gerepareerde bus op te halen, wij konden met onze persoonlijke spulletjes te voet naar 't station. God zij dank was dat station slechts anderhalve kilometer lopen en zaten we dus niet helemaal in een verlaten gat.

Eenmaal op 't station was verder alles in kannen en kruiken. 18.10 vertrok de trein uit Echt, 20.15 stond ik op station Driebergen-Zeist. Naar huis gebeld en gevraagd aan M om me met een auto van 't station te plukken. Had werkelijk geen puf meer om ook nog eens 25 minuten te moeten wachten op de bus. Inmiddels had ik immers flinke trek gekregen en op de Woongroep zouden ze een maaltje voor me bewaren. Mijn huisgenoten zijn the best! :)