Langzaam word ik wakker. Terwijl ik me weer lekker wil omdraaien merk ik dat mijn telefoon de boosdoener is. Slaperig neem ik op. Het is klasgenoot M. met de melding dat de tutor ziek is en het tutoruur niet doorgaat. Mijn hersenen zijn spontaan wakker genoeg om te bedenken dat ik daardoor alleen het 1e, 2e, 7e en 8e college heb. Terwijl ik het gesprek beëindig zie ik dat het eerste college over 10 minuten begint. Verslapen.  Ik woon dicht bij school, maar niet zó dichtbij. Achter in mijn hoofd fluistert een stemmetje dat ik toch al niet al te best ben in economie. Het stemmetje verliest het van mijn warme bed.

Langzaam word ik wakker. De bel gaat. Lui als ik ben wil ik mij weer lekker omdraaien, tot ik het woord 'radiator' opvang uit het gesprekje bij de voordeur. Binnen een seconde sta ik naast mijn bed en begin als een malle de verdwaalde kledingstukken op te ruimen die ik gisteravond her en der een plaatsje gaf in mijn kamer. Die man aan de voordeur is de loodgieter die mijn verwarmingsprobleem komt oplossen. Terwijl er op mijn kamerdeur geklopt wordt, roep ik dat ik uit bed kom.

Niet veel later zit er een loodgieter onder mijn bureau, dat over de radiator gebouwd is door een vorige bewoner. Als oplossing voor de enorme hoeveelheden lucht die zich tweewekelijks in de verwarming ophopen komt er een automagische ontluchter aan mijn radiator te zitten. Daarvoor moet ik wel even mijn hele bureau leeghalen en van de muur schroeven.

Een uurtje later zit de ontluchter op de radiator. Uit het bureau is een hoekje gezaagd en het zit weer aan de muur vast. Wat rest is het opzuigen van wat zaagsel en mijn bureau weer volzetten. Vanaf nu geen gedoe meer met een half warme verwarming. Van mij mag het nog wel een paar weken doorvriezen, ik heb het niet meer koud! Toch goed dat ik dat college geskipt heb.