Grappig eigenlijk. Ik kijk graag televisieseries met hightech computersnufjes en hippe tooltjes om de bad-guy te vangen. Hoe kun je nou ooit een misdaad oplossen zonder een gigantisch touchscreen met live beelden van verkeerscamera's die je met een veeg over het scherm haarscherp kunt laten inzoomen?

Maar als ik een boek lees kom ik liever geen computer tegen. Boeken horen computerloos te zijn. Toch?

Maar waarom? Vanwaar die gekke twist in mijn hoofd? Wat maakt dat ik zo'n touchscreen wil zien en het gebruik er van in een boek onrealistisch vind?