Bij elke Bruna in de omgeving Nieuwegein en Ede kreeg ik hetzelfde te horen. "Ja, dat boek hebben we niet, maar we kunnen het wel voor u bestellen. Dan is 'ie vrijdag binnen." En ook de bibliotheek bood geen uitkomst (nog afgezien van het feit dat ik er een biebabbonement voor zou moeten nemen). Maar ik wil dat boek nu. Natuurlijk ben ik er veel te laat mee. Ik had vorige week, wat zeg ik, drie weken geleden al moeten bestellen en lezen.

De oplossing voor het probleem is redelijk simpel. Voor €4 minder dan de dodebomen versie heb ik het ebook binnen een paar minuten op mijn pc staan. Gecombineerd met Adobes Digital Editions kan ik het boek lezen. Maar ik ontdekte iets bij mezelf. Ik wil helemaal geen pdfje zonder printfunctie. Ik wil papier. Dode bomen. Die fysiek ruimte innemen in m'n toch al volle boekenkast. Ik wil voelen, aan de volgende bladzij frunniken, m'n neus in het boek steken en de geur opsnuiven. Ik wil in bad liggen en op de plee zitten terwijl ik een boek lees. Neem je laptop daar maar eens naar toe. Doet u dat? Ik niet.

En zo'n kekke e-reader dan? Ik moet nog wel 50 digitale boeken aanschaffen voor ik de aanschafprijs er uit heb. En daar kun je niet eens je euroknallers, gescoord bij de kringloop, op zetten. Of de schoolboeken die je voor 50% van de nieuwprijs op marktplaats hebt gevonden. Voorlopig heb ik mijn ziel nog verkocht aan oud papier. En dat als hippe journaliste in spé die jubelt over online journalistiek en blogs.