Geen woongroep meer, maar 'ex-huisgenoten'. M'n kamer is leeg, de sleutels zijn ingeleverd. Geen Switch meer, maar 'Switch-vrijwilliger'. Een nieuwe groep dia's heeft onze plek ingenomen. Ons plekje, ons huis, ons werk, onze collega's. Alles waar we zo van zijn gaan houden in het afgelopen jaar. Op de afscheidsavond hebben we met elkaar heel wat traantjes gelaten. Omdat we van elkaar houden en elkaar gaan missen. Natuurlijk, we zien elkaar nog wel. Maar je kunt niet meer zomaar even bij de ander binnenstappen of met elkaar aan tafel zitten. Ik mis ze.

Tegelijkertijd geniet ik van alles hier in Ede. Een andere kamer, gehalveerd qua oppervlakte, maar ik ben er blij mee en stiekem ook wel trots dat ik zelf een kamer heb gevonden en 't allemaal wel best geregeld heb. Ik geniet van mijn klasgenoten, die net als ik zo enthousiast zijn en zin hebben in de opleiding. Ik geniet er van door de school lopen en langzaam aan mijn weg te vinden zonder verdwalen. Ik geniet van m'n kamer af maken en er achter komen dat ik sommige dingen toch niet heel praktisch heb ingericht. En dat ik toch echt nog een extra bureaulamp wil. Ik geniet gewoon van student zijn en alles wat daar bij hoort.