Het was groot nieuws deze week. Wegens gebrek aan sponsors stond de intocht van Sinterklaas op losse schroeven. Niet de landelijke intocht, maar de plaatselijke Sint van Amsterdam. Spontaan sprongen meerdere partijen in de bres voor de Goedheiligman. De Sponsor Bingo Loterij heeft van de Amsterdamse intocht een goed doel gemaakt in de loterij, Woonmall wordt vereerd met een bezoekje van de Sint zelf. Dit zijn niet de eerste Sinterklaasberichten van dit jaar en het is slechts september. Begin augustus lagen in de Groningse vestiging van supermarktketen Jumbo de kruidnoten in de schappen. Na verontwaardigde reacties en mailingen van een spontaan opgerichte protestgroep gingen de pepernoten weer terug het magazijn in, en terecht.

Vorige week had ik een beetje zitten prutsen. Vandaar dat er ineens geen logjes meer waren. En mijn hyves vol kwam te staan met logjes uit 2006. Nu is alles weer normaal. Hoop ik.

Geen woongroep meer, maar 'ex-huisgenoten'. M'n kamer is leeg, de sleutels zijn ingeleverd. Geen Switch meer, maar 'Switch-vrijwilliger'. Een nieuwe groep dia's heeft onze plek ingenomen. Ons plekje, ons huis, ons werk, onze collega's. Alles waar we zo van zijn gaan houden in het afgelopen jaar. Op de afscheidsavond hebben we met elkaar heel wat traantjes gelaten. Omdat we van elkaar houden en elkaar gaan missen. Natuurlijk, we zien elkaar nog wel. Maar je kunt niet meer zomaar even bij de ander binnenstappen of met elkaar aan tafel zitten. Ik mis ze.

Tegelijkertijd geniet ik van alles hier in Ede. Een andere kamer, gehalveerd qua oppervlakte, maar ik ben er blij mee en stiekem ook wel trots dat ik zelf een kamer heb gevonden en 't allemaal wel best geregeld heb. Ik geniet van mijn klasgenoten, die net als ik zo enthousiast zijn en zin hebben in de opleiding. Ik geniet er van door de school lopen en langzaam aan mijn weg te vinden zonder verdwalen. Ik geniet van m'n kamer af maken en er achter komen dat ik sommige dingen toch niet heel praktisch heb ingericht. En dat ik toch echt nog een extra bureaulamp wil. Ik geniet gewoon van student zijn en alles wat daar bij hoort.

Mijn werk bij YfC zit er voorlopig even op. Door alle overuren die ik heb gemaakt in 't afgelopen jaar was ik in staat al mijn officiële vakantiedagen in één klap op te nemen. Dat heb ik vervolgens gedaan en zo had ik vanaf 30 juni vakantie. Terwijl ik die 30ste juni mijn vrije tijd investeerde in het uitzoeken van een cadeautje voor een jarige huisgenoot werd ik gebeld door Randstad waar ik een week eerder me had laten inschrijven omdat studiefinanciering nou eenmaal geen vetpot is. Of ik op gesprek wilde komen bij het zwembad, ze hadden mensen voor in de horeca daar nodig. Woensdagsmiddags had ik het gesprek bij het zwembad en nog diezelfde middag kon ik langs het uitzendbureau met het nieuws dat ik per direct een job zou hebben. De volgende morgen om 10 uur was ik present en sindsdien heb ik al weer 6 werkdagen bij het zwembad achter de rug. Het bevalt me prima en het is vooral erg leuk. Mijn benen vinden het wat minder, want eigenlijk komt het er gewoon op neer dat je zo'n 7 tot 8 uur per dag staat of tegen de bar aan hangt. Des al niet te min ga ik elke dag met plezier naar m'n werk en kom moe maar voldaan weer thuis. 

In de tussentijd heb ik een kamer in Ede gevonden (die had ik al half juni) en heb ik zelfs al een kijkavond achter de rug, op zoek naar een nieuwe huisgenoot. Die is overigens ook al weer gevonden, met dank aan Kamernet. Toen ik van de week aan 't rekenen ging ontdekte ik ineens dat ik moest opschieten met verhuizen. 24 Augustus moet ik uit Driebergen weg zijn. Nou is de week daarvoor Flevo en kan ik dus niet aan 't verhuizen. De week daarvoor zit ik op urk voor de Vakantie Bijbel School en de week daarvoor (1-8 augustus, voor de beeldvorming. :)) ben ik mee op Koffiebar Vakantie. Pap en mam gaan inclusief hun Volvo-waar-mijn-spullen-inpassen volgende week donderdag op vakantie, waaruit dus voortkomt dat ik a.s. weekend mijn grote spullen naar Ede toe moet verhuizen!

Ofwel...

De eerste dozen met boeken, servies, kralen en frutsels zijn ingepakt. Ik kan nog twee dozen volstoppen met overige dingen. Dit staat op de planning voor morgenavond, overdag moet ik werken van 10-18u. Donderdag overdag ga ik naar Ede voor wat schuur & schilderwerk omdat ik toch niet helemaal gecharmeerd ben van de bruine plinten waar nog blauwe verf door heen komt. Gelukkig is de rest van de kamer 4 maand geleden geschilderd in "mijn" kleur rood, dus dat laat ik verder zo. Alleen die plinten... Donderdagavond vanaf 18u heb ik avonddienst tot 23.30. Vrijdag overdag ga ik mijn bed uit elkaar schroeven en m'n twee kastjes uit elkaar halen,  's avonds moet ik weer een avonddienst draaien. Ik hoop tegen die tijd alles in orde te hebben zodat zaterdag de boel in de Grote-Volvo geladen kan worden en we naar Ede zullen tuffen. Prioriteit is m'n bed in elkaar zetten, dozen uitpakken kan altijd later nog...

Nou ga ik niet per a.s. weekend in Ede wonen, maar blijf ik in Driebergen tot Flevo. Matrassen genoeg op zolder, dus ik stapel er een aantal op elkaar en ik kan lekker slapen. Mijn bureautje kan niet mee naar Ede, dus die blijft nog even in Driebergen tot ik daar weg ga, net als mijn salontafeltje. Mocht er iemand interesse hebben in een van deze meubelstukken (gratizzz af te halen in Driebergen!) dan hoor ik 't wel, anders gaan ze naar 't meubelproject in onze kerk. Waar overigens ook de helft van mijn kledingkast naar toe moet, in Ede heb ik minder ruimte en ik heb sowieso schandalig veel kleding die ik zelden tot nooit draag omdat zo'n shirtje of broek net niet lekker of mooi zit. Tijd om eens grondig op te ruimen!

Al met al is er nog genoeg te doen. Laat ik eens starten met een schoonheidsslaapje, want donkere wallen van vermoeidheid onder de ogen is niet wat de zwemmer-die-patat-komt-halen wil zien. :)

Morgen is de allerlaatste keer dat team Red Survivors gaat spelen. Morgen gaan we voor de allerlaatste keer naar een middelbare school om een voorstelling te geven. Morgen sta ik voor de allereerste keer voor de klas om de nabespreking en les te doen met een klas leerlingen. 

Wat een dag!

Een groot deel van het afgelopen jaar hebben we uitgekeken naar gisteren. Reeds voor de kerst hadden we 10 provincies van ons land bezocht met Switch. Begin 2009 kwam daar de elfde provincie, Zeeland, bij. Maar Limburg, de twaalfde, bleef ver weg. Naar mate het lijstje optredens dat nog moest komen korter werd groeide de wens bij team Red om de twaalf provinciën te voltooien. Gister was het eindelijk zo ver, we gingen naar Echt!

Zo'n beetje iedereen in mijn digitale omgeving zal inmiddels wel hebben meegekregen dat ik a.s. vrijdag aan een liftrace ga mee doen. Nou staat liften stiekem al een hele poos op mijn lijstje "dingen die ik ooit eens wil doen", maar je hoort zo ontzettend veel griezel verhalen dat het er waarschijnlijk nooit van zou komen. Maar het gaat toch gebeuren! Met een hele hoop goede adviezen (stap nooit in een auto met alleen maar mannen, etc) en een liftpartner in de vorm van teamgenoot Gerben ga ik vrijdag heel Nederland (en eventueel wat verder) liften. Met als doel voor elke kilometer geld binnen te halen. Dat geld doneren we vervolgens aan Youth for Christ, waarbij het winnende team (het is niet voor niet een liftrace mag beslissen wel onderdeel van YfC het geld binnenhaalt.

Maar: ik zoek nog meer sponsors. Ik spam twitter vol, heb al mijn hyvesvriendjes een PM gestuurd en heb en mail klaar liggen voor mensen die ik heel erg lief vind en speciaal wil vragen. Maar als jij nou dit logje leest en denk, "joh, ik wil je helpen!" dan ben je van harte welkom (en als elke cent!). Simpelweg even een mailtje sturen. Meer info over YfC, de regels en andere dingen die je wil weten is te vinden op deze pagina. En nu maar duimen we een leuk bedrag binnen halen!

"Reikt de invloed

van een gedicht zo ver

dat iemand ergens te

laat komt omdat hij

het net heeft gelezen?"

(K. Schippers. Vaag fotootje van de poster is te vinden op twitpic)