De Rede.tk

Artikelen

voor wie nog meer wil weten

Donderdag 03 September 2009 at 3:48 pm.

Download De Rede van 4 september hier.

De andere kant

Met de heideweken achter de rug lijkt de rust weer wat teruggekeerd in hartje Ede. Desalniettemin blijft het winkelcentrum een bron van beweging. Met op elke maandag en zaterdag een markt schaart zij zich tot 1 van de grootste weekmarkten van Nederland.  Niet alleen de markt heeft veel te bieden maar natuurlijk ook de ruim 350 ondernemingen in Ede willen u voorzien in wat u nodig heeft.
Overdag staan de winkeliers voor je klaar en ’s avonds kunt u  luisteren naar live optredens van bijvoorbeeld Edese amateurs of verenigingen. Ook is het Museumplein natuurlijk niet te vergeten, om jezelf lekker te settelen onder het genot van wat lekker drinken en eten.
Het lijkt allemaal alledaags en je staat er niet snel bij stil dat deze manier van leven voor sommige mensen een obstakel is. Voor sommigen is het niet vanzelfsprekend elke week een kroeg zomaar binnen te lopen of vrij door de winkelstraten te slenteren.

We spraken met een van die mensen voor de rubriek ‘De andere kant’.
Zijn naam is Sander (27), hij is geboren met spini bifida*, waardoor hij nu sinds zeven jaar zich in een rolstoel  voortbeweegt. In dit artikel zijn ‘andere kant’ van het verhaal over het centrum van Ede.

Sander, je hebt niet je hele leven in een rolstoel gezeten. Hoe was voor jou die ommekeer van gewoon te kunnen lopen naar het rijden in een rolstoel?
In feite heb ik altijd al last gehad met lopen natuurlijk vanwege die ziekte die ik heb, maar ik wist ook dat ik met deze ziekte op een dag in een rolstoel zou kunnen komen, dus ik had me er deels op voorbereid. Niet dat ik het niet vervelend en/of naar vond, maar je moet toch vooruit komen en daarvoor brengt een rolstoel je wel veel voordelen.

Het centrum van Ede is voor ongeveer 7 á 8 jaar terug erg vernieuwd en er is veel bijgebouwd. Bij al die vernieuwingen zou er ook meer rolstoeltoegankelijkheid komen, maar dit viel je erg tegen?
Ja dat klopt, het was natuurlijk ook in de tijd dat ik een rolstoel kreeg voorgeschreven, dus de situatie was in ieder geval nieuw. Maar wat betreft de rolstoelvriendelijkheid waren er natuurlijk wel verbeteringen. Zo waren bijvoorbeeld de wegen beter toegankelijk en de winkelstraat breder gemaakt. Maar toch waren er ook paden en opritten die zo stijl waren aangelegd dat er niet tegen op te rijden was.

Om bij het centrum te komen moet je er eerst over de gewone fietspaden naar toe rijden met je rolstoel;
brengt dat problemen met zich mee?
Om een voorbeeld te geven, ik reed bijvoorbeeld  enige tijd terug op de Telefoonweg richting het centrum en daar heb je zo’n flauwe bocht. Zodra  er een scooter of fietser, die over het algemeen sneller zijn dan ik, langs me heen wilt, levert dat soms nauwe gevaarlijke situaties op.

Nu is er bij de komst van de uitbreiding van het centrum ook een nieuw uitstallingenbeleid** gekomen, mede door middel van de Stichting Binnenstad Management Ede. Zij hebben hierbij ook in het bijzonder gekeken naar de toegankelijkheid voor mensen in een rolstoel. Is dit volgens jou gelukt?
Dat is lastig te zeggen, want dat is elke dag weer anders. Maar wat ik wel merk en waaraan ik me ook kan ergeren is dat automobilisten, die snel een boodschap willen doen, hun auto op een oprit neerzetten, waardoor ik geen ruimte heb om normaal die oprit te kunnen oprijden.
Iets anders is dat mensen hun vuilnisbakken buiten neerzetten en dat je er op die manier nog nauwelijks doorkomt .Ik begrijp dat dit soort zaken niet aan de gemeente Ede, maar aan onoplettendheid van de mensen ligt. Ook weet ik dat er boetes zijn voor winkeliers wanneer zij zich niet houden aan het uitstallingenbeleid. Dat zit dus wel goed. Maar het is nou eenmaal zo dat iemand in een rolstoel meer ruimte in beslag neemt dan een wandelaar en in situaties zoals die van afgelopen heideweek is het lastig om je dan toch voort te bewegen.

Soms zie je groepen met mensen die allemaal een bepaalde beperking hebben, maar jij trekt er liever alleen op uit of met vrienden die niet in een rolstoel zitten. Ervaar je dan wel eens problemen?
Ja zeker, ik houd er bijvoorbeeld van om met een stel vrienden een kroegje binnen te ‘stappen’’,
maar bij sommige kroegen is de drempel letterlijk en figuurlijk te hoog voor me. Dat is jammer,
en ook wanneer je naar de wc moet en er geen invalidetoilet is, dan komt het voor dat je naar de damestoilet moet omdat die wel de beschikbare ruimte heeft waarin je je met een rolstoel kunt voortbewegen.
Dit zijn natuurlijk minder leuke dingen.

Wat is volgens jou een van de hoofdredenen waarom er bij mensen toch nog klachten zijn dat het centrum niet rolstoel vriendelijk genoeg is?
Het is zo dat er vaak een bepaald aantal personen  bij elkaar komen en een stadsplan proberen samen te stellen. Volgens de tekentafel zou er genoeg ruimte zijn, maar wat men vergeet is dat theorie en praktijk niet zo gemakkelijk werkt bij rolstoelgebruikers. Wij als mensen in een rolstoel ervaren dat anders.
Dit zorgt voor problemen.

Tot slot, hoe zou een toekomstplan volgens jou er uit moeten zien om het centrum rolstoelvriendelijker te maken?
Als er plannen worden gemaakt, betrek dan ook de mensen die het probleem hebben van dagelijks in een rolstoel te zitten erbij. Als je ze er niet bij betrekt weet je niet wat de uitwerking heeft van jouw bouwplan. Maar wanneer men meer inzage geeft en betrokkenheid creëert voor mensen in een rolstoel, zodat zij kunnen aangeven wat beter is voor beide partijen, dan zou het al een stuk beter worden wat rolstoelvriendelijkheid betreft.

*  Spini bifida: Een ziekte waarbij het ruggenmerg zodanig beschadigd is, dat signalen naar andere lichaamsdelen niet goed doorkomen waardoor functies als lopen wegvallen.
** Uitstallingenbeleid is een beleid met regels voor ondernemers met betrekking tot het uitstallen van reclameborden, bloembakken, verkooprekken en dergelijke.

Omdat we de laatste tijd veel te maken hebben met de kredietcrisis en u er mogelijk persoonlijk ook al mee in aanraking bent geweest, hebben wij als redactie besloten hier iets mee te doen; namelijk een supermarkttest.

Dit onderzoek houdt in dat wij, als CHE-studenten, voor u, als consumenten, hebben uitgezocht in welke supermarkten u het goedkoopst een complete maaltijd kunt kopen. We zijn voor spaghetti, tomatensaus, ijsbergsla, een fles cola, een pak yoghurt en half om half gehakt in Ede naar de Lidl, de Albert Heijn, de EM-TÉ en de Aldi geweest. Van elk product hebben we het goedkoopste merk gekozen. In de volgende tabel kunt u zien wat u per winkel kwijt bent.

 

Supermarkttest 1 september 2009

Supermarkt	Spaghetti 500 gr(€)	Tomaten-  saus 420g(€)	Zakje ijsbergsla 400g (€)	Fles Cola 2l(€)	Pak yoghurt 1l(€)	Gehakt half om half 500g(€)	Totaal (in €)
1. Aldi	0.39	0.99	1.39	0.52	0.49	1.99	5.77
2. Lidl	0.39	1.09	1.49	0.52	0.49	1.99	5.97
3. Boni	0.39	1.00	1.59	0.43	0.59	1.99	5.99
3. Albert Heijn	0.30	1.32	1.79	0.44	0.49	2.24	6.58
4. EM-TÉ	0.37	0.66	2.98	0.47	0.59	2.25	7.32

 

Uit deze tabel is af te leiden dat er bij de Aldi het goedkoopst de boodschappen gedaan kunnen worden, wat ook onze verwachting was.

Wij hopen u en de studenten, die immers altijd in kredietcrisis zitten met hun studiefinanciering, te hebben geholpen met deze test.

 

Bronvermelding: Aldi, Lidl, EM-TÉ, Albert Heijn te Ede.

Elke Sloetjes en Joey van der Linden, 1 September 2009

 

 

EDE Vorige week vond de Heideweek plaats. Een jaarlijks terugkerende feestweek rond de bloei van de hei. Een week vol festiviteiten: Een openluchttheater, dansavonden, wandeltochten en workshops. Naast festiviteiten kent de Heideweek ook hoogheden. Heidekoningin Calluna en heideprinses Erica zijn vorig jaar, direct na de Heideweek gekozen tot hoogheden. Ze hebben er een jaar aan werkzaamheden op zitten. Winkels zijn geopend, bejaardenhuizen bezocht en kinderen voorgelezen.

Maandag 31 augustus jongstleden werden twee nieuwe hoogheden gekozen: Heidekoningin Francis van Straalen en heideprinses Marleen Schuurman.

 

Wat betekent het om heidekoningin te zijn?

Heidekoningin (HK): ,,Dat betekent dat ik een kroontje op m'n hoofd krijg, wat ik waarschijnlijk het hele jaar draag als ik in dienst ben.”

Wat is dienst?

,,Nou, als we in dienst zijn, heb ik dus dat kroontje op en de heideprinses heeft gewoon net als ik haar jurk aan en dan verschijnen we op een evenement. We zijn dan in dienst van de gemeente Ede, die promoten we dan ook.”

Zijn jullie verkozen vrijwilligers?

Heideprinses (HP): ,,Ja, in principe wel: je bent verkozen en je doet vrijwilligerswerk, maar het is wel echt een erebaan.”

Je hebt jezelf verkiesbaar gesteld. Wat waren de criteria?

,,Het gaat niet zo zeer om uiterlijk, want je moet sociaal zijn aangelegd en representatief zijn voor Ede.”

Wat gaan jullie vandaag doen?

HK: ,,Vandaag zijn we hier voor de prijsuitreiking van kinderkleurplaten. Aanstaande zaterdag gaan we naar een paar dat al 50 jaar op een camping staat, die gaan wij verassen. Zondag gaan we naar de Duitse heidekoningin en heideprinses. De afgelopen heideweek waren zij ook in Nederland aanwezig. We gaan ook nog een keer naar Tjechië.”

Een drukke baan zo te horen?

,,Ja het is een hele drukke baan, we moeten minimaal naar 50 evenementen. En dit jaar bestaan we 75 jaar dus ik ga ervan uit dat we nog wat meer dan 50 evenementen gaan krijgen.”

Denk je dat je herkend gaat worden op straat?

Lachend: ,,Ja, ik ben bang van wel! Met mijn rode haar zeker!”

De Heideprinses is naast deze baan ook student.

Denk je dat je het gaat redden met je studie?

HP: ,,Ik heb al overlegd met school en de belangrijke mensen die over de stageplekken gaan. En ik sta er eigenlijk wel goed voor. Op school hebben ze gezegd me niet in de weg te zullen staan. Ik denk dat ik nu wat minder verantwoording af hoef te leggen als ik er een keertje niet kan zijn of zo. Maar leraren hebben er niet zo'n goed beeld van.”

Kun je in drie zinnen uitleggen wat een goed beeld is?

,,Je zet je ergens voor in, namelijk de gemeente Ede. Het is vrijwillig. De activiteiten die we doen draaien ook wel ergens om en het is goed voor mijn persoonlijke ontwikkeling.”

Hebben jullie je collega's van afgelopen jaar nog gesproken?

HK: ,,Ja, we hebben de tip gekregen om erg te genieten. Het jaar is zó voorbij.”

EDE- Dit jaar wordt er voor de vijfenzestigste keer de herdenking van de slag bij Arnhem gehouden. Vliegtuigen, parachutisten, veteranen en vooral veel, heel veel militairen zullen op 19 september 2009 op de hei van Ede te zien zijn.

Uit Engeland komen honderdveertig betrokken veteranen, Nederland levert duizend parachutisten en, speciaal voor dit jaar, komen de Red Devils met hun demonstratieteam en een aantal vliegtuigen van de Stichting Koninklijke Luchtmacht Historische Vlucht om de landing, die in september 1944 plaatsvond, na te bootsen.

Dit jaar wordt het groter dan ooit aangepakt met een boekenmarkt, evenementenplein en een knutselhoekje voor de kinderen, aldus Leida van Riessen, persvoorlichtster van het evenement: ,,Vanwege het jubileumjaar pakken we extra groot uit.”  Van Riessen verwacht dan ook wel 120.000 bezoekers, terwijl het normaal gesproken ongeveer de helft is.

Of de parachutisten gaan springen hangt af van het zicht en de wind; wanneer die goed zijn, gaat alles gewoon door, aldus Van Riessen.

Voor meer informatie over de landing en de activiteiten er omheen, zie: www.ede.nl

 

 

2 september Ede-Wageningen

Naar aanleiding van berichten over incidenten (zie ook het artikel ‘Ede-Veldhuizen’),  in bepaalde late bussen van Ede-Wageningen ben ik, voor u, dinsdagnacht op onderzoek uitgegaan om uit te zoeken of het nu daadwerkelijk zo gevaarlijk is om in de nachtbus in Ede te zitten.

 

00:05

De bus zit nog goed vol voor dit tijdstip. Ik ga achterin op een van de vierzitstoelen zitten voor een goed overzicht. Op de slapende man met de kin op de borst terwijl hij zijn plastic tasje omklemd na zijn er echter geen figuren in de bus die je overdag ook niet tegen zou komen. Ik besluit om een praatje met de buschauffeur te maken over zijn ervaringen in de nachtbus.

Hij vertelt zelf nooit problemen te hebben gehad die uitliepen op een fysieke confrontatie. Wel is hij bedreigd door een passagier die weigerde te betalen. ,,Als je zo iemand dan gewoon rustig door laat lopen is er niks aan de hand. Er zijn altijd gekken die uit zijn op een knokpartij maar dat kan overal gebeuren.’’ Op de vraag waarom hij er voor kiest om ’s nachts te rijden, antwoord hij dat er ’s nachts ook mensen zijn die naar huis moeten. “En het levert meer op’’, voegt hij er lachend aan toe.

00:25

In de volgende bus tref ik drie jongeren die een jointje aan het roken zijn. Ik vraag ze waarom ze zo laat nog in de bus zitten. Ze kijken mij vragend aan maar antwoorden niet. Ik verhuis een paar rijen naar voren toe.

De chauffeuse vertelt dat ’s nachts de mensen gewoon zo snel mogelijk naar huis willen. Geen verschil met overdag in dit geval.

00:40

Ik kom veilig en wel aan op de eindbestemming. Terwijl ik naar huis fiets besef ik dat het gevaarlijker is dat ik geen licht op mijn fiets heb dan om met een nachtbus te rijden.